Volg de nieuwe poging Augustus 2010 HIER
Even terug naar de geslaagde recordpoging van Jan van de Bovenkamp.
Een Guiness, Nederlands, Europees en wereldrecord, 6,5 dagen continue klassiek hengelen, 157 uur!
We schrijven December 1987, net na de oprichting van onze hengelsport vereniging een feit was. Ik zat samen met Flip Hartgers, Michel Herngreen en Joop Nagtegaal en de wederzijdse aanhang en sommige kleine kids zoals Rikje Hartgers aan tafel op een gezellige verjaardag. Ik bruiste net als nu nog steeds van de wilde ideeen, ik wilde publiciteit voor de vereniging realiseren, koste wat het kost! Een toen heel erg populair televisie programma "de eerste de beste" gesteund door het nationaal comite Guinnes records had mij een ingeving bezorgt die al weken in mijn kop rond spookte maar geen plek vond, ..................tot aan die avond!
Een sprinter verpulverde op de Olympische spelen het wereld record op de 100 meter, zijn naam ..... Ben Johnson! Hij was het die mij aanzette een zoektocht te starten naar mijn mogelijkheid voor een WERELDRECORD. Het werd dus een record dat duidelijk met vissen te maken moest hebben want daar lag mijn kracht, ook uithoudingsproeven waren altijd mijn ding geweest, daaruit vloeide het bewijs tijdens de Almeerse hele triathlon. Wat is er te vinden waarbij deze sterke kanten optimaal tot hun recht kunnen komen?????????????
Tijdens die denkwaardige verjaardag waren de door mij als fantasieen geopperde ideeen al snel in een reeel plan om gezet, Flip was super enthousiast en zegde direct zijn steun toe om alles in detail op film vast te leggen. Michel had als toen malig wedstrijdcommissaris ook direct het idee klaar om in de eerstvolgende vergadering een team te maken wat de begeleiding zou doen, Lex Jeekel en Adri Rensen werden controleur masseur en samen met Michel de organisatoren van het Event! Dr Vunderink en zijn vrouw zorgden voor het juiste dieet en medische begeleiding, DAM zorgde voor de materialen, De kapper voor een frisse haircut aan het water, Bon Vivant verzorgde de catering, en vele middenstanders zegden hun medewerking toe, een plan kreeg vorm en werd realiteit. Een mooi goed doel werd gekopen om zo ook nog een bestemming te hebben voor het binnegekomen geld van sponsoren en donoren, dit was De Stichting Colombine dat verblijfhuizen realiseerde voor gezinnen waarin Kanker/Leukemie alles op zijn kop zette.
26 mei 1988, PSV had net de Europacup gewonnen, en ik zou tot 1 juni 1988 aan de waterkant blijven om een Wereldrecord te vestigen.
Dr Vunderink checked de fysieke toestand, alles 100%
In de media werd het een hype, van GEK tot HERO alles en iedereen had zijn mening klaar, en ik, ik was er klaar voor.
De Voorbereiding.
- Alles, maar dan ook echt alles was tot in de puntjes voorbereid, Voeding, Massage, toilet, Materiaal, Communicate, Pers, TV, Radio alle vergunningen en medewerking van de lokale autoriteiten, Medische begeleiding om de 24 uur en na 100 uur elke 12 uur.
- Datum start 26 mei 1988, geplande einddatum en tijd 1 Juni 1988 om 21.00 uur s'avonds.
- De aanvraag voor een NL. EUROPEES en WERELD GUINESS Record werden gohonoreerd en de regels waren duidelijk, Minimaal 1 uur over het bestaande NL record en minimaal 2,5 uur om het een Wereld record te laten zijn.
- De Aanloophaven was het toneel, nog geen huizen langs de kant en direct voor het gemeentehuis en tegenover de brandweerkazerne, kort bij de Politie dus wat kon er nou misgaan?
Dag 1 van het record;
Even ging het verhaal van eerdere pogingen me door het hoofd, andere vissers die me waarschuwden dat het echt gekkewerk was, de familie Hekman uit den Haag was zo'n team wat na 106 uur de strijd moest staken, de Jansens die na 102 uur moesten stoppen en de vele anderen die de 100 uur nooit gehaald hadden, mijn doel was duidelijk minimaal 157 uur op naar het Wereld record. Een goede start is het halve werk, al direct werd er leuk vis gevangen, de twee conntroleurs die elk uur moesten aftekenen wisselden elkaar elke 6 uur af voor weer twee nieuwe, dit moest om een juiste registratie te verkrijgen. Mijn vrouw was er dag 1 en was er dag 7 nog steeds, ook de hond, zij waren mijn trouwste companen. S'avonds betrok de hemel, het leek erop dat het weer echt een belemmering zou gaan worden, de controleurs sloten zich op in de achter de visplaats geplaatste Caravan, zij controleerden mij, ik zat in de stromende regen en hagel, van wijken wilde ik niet weten totdat er een hels onweer bijkwam, ivm veiligheid ben ik toen op afstand van mijn hengel gaan staan onder een miniem parasolletje, man oh man dat was heftig! Na een klein uur zat ik weer op de kist en vervolgde het vangen van mijn vis.
Dag 2 van het record;
Een strak blauwe hemel, dat betekende een mooie dag in wording, dacht ik, tot 15.00 uur was het super en daarna, regen en nog eens regen, gelukkig bleek aan het eind van de dag de hemel weer blauw te zijn en was het gedaan met de regen. Ontbijtje, Lunch en Warm eten op de viskist, steeds meer mensen kwamen me een bezoekje brengen en dat hielp. Mannen zoals o.a Hans van de Lely waren een welkome onderbreking, wat hebben we een lol gehad. Nacht twee ging van een leien dakje, geen centje pijn en moe was ik nog niet. Dr Vunderink constateerde alles OK!
Dag 3 van het record;
Mooi weer, het is Vrijdag, sávonds iedereen klaar met het werk en dus kwamen er weer steeds meer bezoekers, het fooien potje liep aardig vol, goed dus voor Colombine! De dag verliep rustig, geen gekkigheid meegemaakt en ook nog geen tekenen van extreme vermoeidheid, wel een zere Kont van de kist en dus was het team bezig hier wat aan te veranderen, een zachtere zitting wellicht? of een andere kist? Er werd gekozen voor een tuinstoel, dat was fout! Je zit te relaxed en slaap zou je dan makkelijker overvallen, dus snel weer terug naar de oude goude kist!
Dag 4 van het record;
Het dorp was redelijk uitgelopen voor die GEK op zijn viskist, vermoeid maar nog vol goede moed en raar maar waar nog geen slaapverschijnselen, tot diep in de nacht bleef het onrustig aan de oevers van de aanloophaven, deze doldwaze bezoekers eisten wel hun tol en ik hun financiele bijdrage. De gezelligheid stopte zo tegen 02.00 uur en dan word het wel ineens heel rustig, ik moest echt kunnen praten met mijn begeleiders afleiding was broodnodig, de oogleden werden wel zwaarder maar ik kon ze nog tillenm. De scherpte bij het vissen werd uiteraard minder en ik miste best veel aanbeten.
Dag 5 van het record;
Gelukkig weer veel aanloop, de massages werden geintensiveerd, de DR kwam elke 12 uur en verbaasde zich steeds meer, dit is een Medisch wonder bleef hij maar roepen tegen iedereen die het maar horen wilde. Ik vond het prima en voelde me toppie. de dag kroop voorbij maar berichten dat Radio 1 maandag zou komen gavene me de spirit, tijdens de 12 tot 13 uur programmering wilden ze ergens die gekke visser uit Zeewolde plaatsen met een intevieuw, ik keek er naar uit!
Dag 6 van het record;
RADIO 1 belt af, met spoed moeten zij naar een treinramp in Groningen, dat was natuurlijk jammer, een ander hoogtepunt was snel gepland, de kapper kwam op bezoek, Colinda van Diermen knipte mij zittend op de kist en het was nog een super coup ook al zeg ik het zelf. Maandag was een lange dag, ik weet het gewoon 24 uur net als anders maar toch,er zat stroop in het uurwerk, mijn spraakwaterval was een kabbelende bergbeek geworden en de anders onuitputtelijke reeks moppen waren allemaal al eens gebruikt, het werd echt loodzwaar, maar niet onmogelijk! De nacht was lang en een koppel met touw werd gebruikt als veiligheid om me niet te laten verdrinken bij een mogelijke slaap aanval.
Dag 7 van het record;
Het einde kwam in zicht, om 21.00 uur zou het zover zijn, De dokter bleef zich verbazen, ik was over mijn dipje heen en zat er weer fris bij, ik gaf in die jaren les aan een zware conditie groep in Biddinghuizen, deze groep had zich voor de laatste zware nacht verzameld en zouden me als het ware door deze nacht heen helpen. 15 minuten rust na elke volbrachte 3 uren gaven net voldoende tijd om me op de schouders te nemen, te rennen naar de Brandweerkazerne en aldaar letterlijk onder de douche gezet te worden, afdrogen terug op de schouders en vol gas terug naar de vistist, 14.27 hoorde ik roepen, een nieuw record, wellicht een wereldrecord......................... En ik ging gewoon door en zat op en top geconcentreerd te vissen en te vangen!
DE vraag van mijn vrouw het was 20.55 uur dus 5 minuten te gaan, "de burgemeester wil je alvast feliciteren"werd door mij beantwoord met, dan moet hij even wachten want ik denk dat ik beet heb???????? hoezo de weh kwijt?
FEEST aan de oevers van de haven;
Man man wat een spectakel barste er los, 100 man op de been voor mwa? een vuurwerk werd ontstoken, politie Brandweer en de GGD zetten het geheel nog wat power bij door de sirene's en zwaailichten volop te laten draaien, een traantje hier, handen schudden daar en een doldwaze boel die de vereniging op en top in de belangstelling zette, daar was het mede om te doen. Een mooi bedrag voor Columbine en natuurlijk had ik mijn droom waargemaakt, een echt en niet makkelijk te kloppen wereldrecord dat nog steeds staat!
NU DUS EEN POGING OM HET RECORD TE BREKEN!
POGINGEN om het record uit de boeken te helpen;
Die waren er veel, maar geen enkele slaagde, een tweeling in Portugal dacht door elkaar af te wisselen de jury te slim af te zijn, dit is gelukkig pas geleden ontmaskerd en dus staat het record nog steeds. Een 3 tal matadoren uit het zuiden (Mill) gaat het in Augustus proberen, Rick Robben 19 jaar, gaat met vriendin Marjolein Kuypers 18 jaar en schoonvader Willy Kuypers 57 jaar de strijd aan, ze zochten me onlangs op voor een informatieve ochtend. Hun doel is 160 uur! Hierover lees je meer HIER
Ik wens ze veel succes!
Rick Willy en Marjolein.
